Szklenie jedno- czy dwukomorowe — kiedy warto dopłacić
Szyba jednokomorowa, czyli dwie tafle szkła z jedną przestrzenią międzyszybową, przez lata była standardem. Dziś w większości przypadków nie spełnia już obowiązujących Warunków Technicznych, które wymagają współczynnika Uw całego okna na poziomie maksymalnie 0,9 W/m²K.
Szyba dwukomorowa — trzy tafle i dwie przestrzenie — jest dziś praktycznym standardem rynkowym właśnie dlatego, że pozwala ten wymóg spełnić. Dopłata za trzecią taflę to więc w praktyce nie wybór między dobrym a lepszym, tylko warunek, żeby okno w ogóle mogło zostać zamontowane zgodnie z aktualnymi przepisami w nowym budownictwie.
Przy wymianie okien w starszych domach, gdzie te przepisy nie obowiązują wprost, decyzja bywa bardziej elastyczna. Ale i tam warto pomyśleć o dwukomorowym szkleniu, żeby zoptymalizować rachunki na dekady do przodu.
Dwie liczby na ofercie, o które nikt nie pyta
O Uw pyta każdy. O LT i g prawie nikt, a to one decydują, czy salon z dużym oknem na południe będzie latem przyjemnym miejscem do przesiadywania.
LT to przepuszczalność światła. Mówi, ile procent światła widzialnego przechodzi przez pakiet. Zwykły pakiet trzyszybowy ma około 70–75 procent. Niżej robi się widocznie ciemniej, zwłaszcza od północy.
g to współczynnik nasłonecznienia, czyli ile energii słonecznej wpada do środka. Standardowy pakiet dwukomorowy ma około 0,5 (zapisywane też jako 53 procent). Zimą to darmowe ciepło. Latem to samo okno robi z pokoju szklarnię.
I tu wchodzą przepisy: Warunki Techniczne mówią, że latem g okna liczone razem z osłonami nie może przekraczać 0,35. Wyjątek to okna od strony północnej i okna z zewnętrznym elementem zacieniającym. Czyli albo szyba przeciwsłoneczna, albo roleta czy żaluzja na zewnątrz. Sama zasłona w środku daje dużo mniej.
Przy porównywaniu ofert warto sprawdzić, czy LT i g dotyczą samej szyby, czy całego okna. Wartość dla okna jest zawsze niższa, bo rama nie przepuszcza ani światła, ani słońca.
Stopsol — szkło, które odbija
Stopsol to szkło AGC z powłoką refleksyjną nakładaną pyrolitycznie: warstwa tlenków metali jest wypalana na gorącej tafli jeszcze na linii float i wtapia się w szkło. Dlatego można ją hartować, laminować, giąć. Powłoki miękkie takiej swobody nie dają.
Efekt na elewacji to lustro. W dzień z zewnątrz nie widać wnętrza, bo na dworze jest jaśniej. W nocy, przy zapalonym świetle, działa to w drugą stronę i pokój jest widoczny z ogrodu.
Liczby z danych AGC dla pakietu dwuszybowego 6-16-4 z powłoką na pozycji 2 i szybą niskoemisyjną iplus: Stopsol Classic Grey ma LT 16 procent, g 17 procent, odbicie światła 10 procent. Classic Bronze: LT 19, g 19. Dla porównania jasna odmiana Supersilver Clear ma LT 54 i g 42 procent.
Czyli Classic Grey wpuszcza mniej więcej jedną szóstą światła, które wpuszcza zwykła szyba. To jest dużo ciemniej, niż ludzie sobie wyobrażają po zdjęciach. U nas do wyboru są warianty Classic Grey i Classic Bronze; wartości dla konkretnego pakietu trzyszybowego podajemy w wycenie, bo katalogowe liczby AGC dotyczą innej konfiguracji.
Antisol to nie powłoka
W ofertach często pojawia się zapis „powłoka Antisol”. To błąd. Antisol to szkło barwione w masie: tlenki metali dodaje się do stopionej masy szklanej jeszcze w hucie. Cała grubość tafli jest kolorowa, na wierzchu nie ma żadnej warstwy.
To zmienia sposób działania. Stopsol odbija promieniowanie, Antisol je pochłania. Tafla nagrzewa się i część ciepła oddaje do środka, część na zewnątrz. Odbicie jest niskie, więc z zewnątrz nie ma efektu lustra — jest po prostu ciemna szyba.
Pochłanianie ma jeszcze jedną konsekwencję: nagrzana środkowa część tafli pracuje inaczej niż jej zacieniona krawędź w ramie. Przy dużych formatach i częściowym zacienieniu bywa, że producent szkła wymaga hartowania właśnie z powodu naprężeń termicznych.
Kolor zależy od grubości: ta sama masa w tafli 4 mm będzie jaśniejsza niż w 6 mm. Dlatego katalogowa przepuszczalność światła dla szkła barwionego to szeroki przedział, od około 32 do 72 procent. Sama nazwa Antisol jest handlowa — to samo szkło u innych producentów nazywa się Parsol, Optifloat Tint czy Planibel Coloured. U nas dostępne są warianty brązowy i grafitowy.
Cool-Lite — jak nie stracić światła przy ochronie przed słońcem
Stopsol i Antisol mają jeden problem: żeby zejść z g do 0,2, trzeba oddać większość światła. Powłoki selektywne, takie jak Cool-Lite od Saint-Gobain, robią to inaczej. Przepuszczają światło widzialne, a odbijają podczerwień. Miarą jest selektywność, czyli LT podzielone przez g. Zwykła szyba ma około 1,4, Cool-Lite SKN dochodzi do 2, Xtreme przekracza 2,3.
Liczby z katalogu Saint-Gobain dla pakietu dwuszybowego: SKN 176 II — LT 68 procent, g 0,34; SKN 154 II — LT 50 procent, g 0,26. Dla porównania Stopsol Classic Grey przy g 0,17 daje LT 16 procent. Czyli SKN 154 wpuszcza trzy razy więcej światła przy g wyższym o niecałą jedną dziesiątą.
Xtreme to wyższa półka: potrójne srebro zamiast podwójnego. Xtreme 70/33 II — LT 70 procent, g 0,30, selektywność 2,33. Wpuszcza tyle światła co zwykła szyba trzyszybowa, a słońca o połowę mniej. Nazwa mówi, czego się spodziewać: pierwsza liczba to LT, druga to g w procentach.
Jak to przełożyć na zamówienie
Nie ma jednej liczby dla „szkła przeciwsłonecznego”. Jest liczba dla tej konkretnej szyby, w tym pakiecie, w tym oknie. Dlatego w wycenie podajemy LT i g dla dokładnie tej konfiguracji, którą wybierzesz w konfiguratorze — i podpowiadamy, kiedy lepiej wyjdzie zwykła szyba z osłoną zewnętrzną.